ΒΑΓΟΝΙΑ ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ

Οι όμηροι του Πρώτου Μεγάλου Πολέμου "συναντιούνται" με τους ομήρουςτου Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, τους εκτοπισμένους του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία, ακόμα και τους σύγχρονους πρόσφυγες, στον ίδιο ρευστό γεωγραφικό χώρο των Βαλκανίων. Ανθρώπινα κοπάδια που μετακινούνται ακατάπαυστα διαπερνώντας σύνορα και διαχωριστικές μπάρες, όμοια με βαγόνια στη βροχή, σε υγρά και γκρίζα τοπία. 
 Η ταινία στηρίζεται σε τρεις μαρτυρίες-ντοκουμέντα: του Ιωάννη Πασχαλιά, γεννημένου σε μια μικρή κωμόπολη της Μακεδονίας, που εκτοπίστηκε στο Ποζάρεβατς της Σερβίας σε ηλικία δεκαέξι χρόνων το 1916, της Εσθήρ Κοέν, που γεννήθηκε στα Ιωάννινα, μία πόλη στη Δυτική Ελλάδα, και εκτοπίστηκε καταρχάς στο Άουσβιτς σε ηλικία 16 χρόνων και της Crystyna Gil, γεννημένης σε ένα χωριό της Πολωνίας, που εκτοπίστηκε σε ηλικία πέντε χρόνων το 1942, αρχικά σε ναζιστικό γκέτο και αργότερα σε στρατόπεδο εξόντωσης. 
Οι ιστορίες των εκτοπισμένων αυτών παιδιών ενώνονται με τις διαδρομές των εκτοπισμένων πολέμου των επομένων δεκαετιών, του 1990 αλλά και του 2020, εκτοπισμένοι που διατρέχουν τον ίδιο γεωγραφικό χώρο, αναζητώντας πατρίδα, ασφάλεια, δικαίωμα στη ζωή. Οι στρατιώτες του Πρώτου Πολέμου, γίνονται οι στρατιώτες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, οι στρατιώτες του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία και οι σύγχρονοι συνοριοφύλακες των ερμητικά πλέον κλειστών συνόρων. 
Μέσα από τις μαρτυρίες των πληροφορητών αλλά και όλων όσοι μιλούν στην ταινία, μέσα από τα σπάνια φωτογραφικά, ηχητικά και κινηματογραφικά τεκμήρια, αλλά και μέσα από σύγχρονες αναπαραστάσεις, καταγράφεται και αναλύεται η έννοια του εκτοπισμού αλλά και των ρευστών ταυτοτήτων και συνόρων στον ευρύτερο βαλκανικό χώρο για περίπου έναν αιώνα.